Buitengaats

Steeds meer ontwikkelaars van elektronische leeromgevingen kijken met belangstelling naar het gebruik, de mogelijkheden en de toenemende populariteit van sociale media. Die ontwikkeling is aanleiding om het eigen product uit te breiden of ingrijpend om te bouwen.

Een voorbeeld dat mij aanspreekt is de oplossing die is gekozen door de ontwikkelaars van het Canadese ATutor. In plaats van een imitatie van veel sociale media in de eigen omgeving (uitbreiden van functionaliteit) hebben zij gekozen voor een koppeling met alle mogelijke sociale media op het net. Daarvoor hebben ze, misschien wel als eersten, gebruik gemaakt van Google’s OpenSocial Container. Een slimme zet, want liever dan ’sociaal opgesloten’ te raken in een leeromgeving of wéér een nieuw netwerk te moeten starten en onderhouden, kunnen studenten hun eigen omgeving mee naar binnen nemen.

Door dit stukje techniek van Google is het mogelijk van alles  op het gebied van web 2.0 en sociale media, uiteenlopend van eenvoudige gadgets en widgets tot volledige netwerken als facebook, in te bedden in de leeromgeving. De ’sky is the limit’ als het gaat om de uitbreidingsmogelijkheden die hierdoor ontstaan. Denk eens aan de mogelijkheden op het gebied van formatieve studentenportfolio’s die studenten nu daadwerkelijk helemaal zelf kunnen beheren in hun eigen netwerk en die eenvoudig in de leeromgeving ingebed kunnen worden. De versmelting van leer-, werk-, en persoonlijke omgeving is noch maar een ‘heartbeat away’.

ATutor Social is an implementation of the Google OpenSocial Container Specification. In addition to introducing basic social networking capabilities, such as keeping contacts, group participation, and social graphing, ATutor Social can leverage thousands of existing social applications that can be added each person’s social networking environment with the click of a button. All of a sudden there are thousands of new modules for ATutor.

Onder de naam ATutor Social is deze uitbreiding toe te voegen aan versie 1.6.2 en hoger. De Nederlandse language pack voor deze versie is al voor 83% gereed, dus ook dat is goed nieuws voor geïnteresseerden. Hier is de demo van ATuror Social om deze Elo eens uit te proberen.

Share This

De titel van dit bericht is een parafrase van een artikel van de hand van Margaret Harris op de blog van Physicsworld.com: Is interactive physics the way forward?

Harris heeft kritiek op de TEAL-aanpak bij MIT. En bij die kritiek laat ze zich vooral leiden door de ontevredenheid van de studenten.

There’s just one fly in this ointment: the students seem to hate it.

De reacties op haar artikel zijn interessant en dan met name de reacties van MIT-docenten.

In de kern van Harris’ bericht en de commentaren lijkt de discussie neer te komen op de vraag of je meer belang moet hechten aan de tevredenheid dan wel het leerrendement van studenten. Dit lijkt een onwerkelijk discussiepunt want onderwijs is geen tijdverdrijf, maar toch … 

Een aantal van die reacties kort samengevat. 

De bij MIT-studenten populaire John Belcher kreeg hoge scores voor zijn traditionele ‘lectures‘  en zag die scores drastisch dalen door de nieuwe aanpak. Wat Belcher siert is dat hij zijn eigen populariteit ondergeschikt maakt aan het leerrendement van de studenten. Ontevreden over zijn aanpak of niet, de scores op het vlak van leerrendement waren aanzienlijk  verbeterd. In zijn reactie maakt Belcher uitgebreid gebruik van evaluatiegegevens ter onderbouwing.

Peter Dourmashkin relativeert de kritiek van Harris als zou enkel de aanwezigheid worden gewogen om tot een score te komen. Naast de aanwezigheid wegen ook de verschillende tests, quizzes en het final exam mee. Er wordt echter geen eindcijfer gegeven maar een zogenaamde ‘ pass/no record’. Harris slaat de plank dus mis door te stellen dat de verbeterde presentie en slagingspercentages voor de hand liggen als alleen de aanwezigheid telt.   

Zowel Belcher als Dourmashkin zijn nauw betrokken bij TEAL, werden geciteerd in het artikel in de NY-times en hun reacties zijn terzake en gefundeerd.

Ook Gregory Louie en Bill Goffe reageren afwijzend op de kritiek van Harris. Louie onderschrijft dat je inderdaad meer vliegen vangt met honing dan met azijn, maar het is voor hem een no-brainer dat de betrokkenheid (interactive engagement) van studenten en het juiste gebruik van technologie het leerrendement verbetert. Goffe is zo vriendelijk om te verwijzen naar een artikel van de hand van Carl Wieman, de Nobelprijswinnaar waar Harris ook naar verwijst, over ‘a Scientific Approach to Science Education’. Een artikel dat op zich al een berichtje waard is, maar nu even niet.

In dit artikel uit Change (sept./okt. 07) pleit Wieman voor verbetering van het onderwijs door:

• Reducing Cognitive Load
• Addressing Beliefs
• Stimulating and Guiding Thinking

en de inzet van technologie om grote groepen studenten op maat en just-in-time te kunnen bedienen. 

Brian Pyper en Andy Johnson brengen het aspect in dat de verkeerde verwachtingen van studenten dan wel de confrontatie met iets nieuws de aanleiding kunnen zijn voor de onvrede.

…- students, even good ones, often have a difficult time knowing if they understand something, and typically, like most young people, are also ill-suited to knowing what’s best for them, opting more often for what’s easy or popular.

Students complain anytime they encounter a course setup that is substantially different from what they are used to or expect.

Veel van deze commentaren laten zich m.i. lezen met in het achterhoofd de invoering van competentiegericht onderwijs. Ik ga de discussie over TEAL maar eens een tijdje volgen. Maar een samenvatting op hoofdlijnen van de 74 reacties bij het NYT-artikel laat ik echt wel uit mijn hoofd.

Share This

Normaal is het niet mijn gewoonte om enkel naar berichten te verwijzen. Maar dit bericht van het HET ICT-cafe is de moeite waard om opgemerkt te en dus ook breed verspreid te worden.

Vanaf heden is de Nationale Academie Voor Media & Maatschappij een feit. De kersverse Academie biedt actuele opleidingen voor professionals die werkzaam zijn met jeugd in onderwijs, bibliotheek, mediatheek, hulpverlening, politie, justitie of anderszins met als doel het verbeteren van de mediawijsheid van onze jeugd.

Citaten initiatiefnemers van de Nationale Academie voor Media en Maatschappij

· “Kinderen hebben recht op opvoeding, óók als het om de nieuwe media gaat” (directeur Bamber Delver)
· “Onze jeugd heeft professionele ondersteuning nodig in deze soms ingewikkelde mediamaatschappij.” (directeur Liesbeth Hop)

Ga voor het hele bericht naar Weblog HET ICT-Cafe 2.1

Share This

Our economy, our politics, our culture and even the shape of our family life will be forever transformed. 

En wie gaat daar voor zorgen? Volgens de schrijvers van het boek Born Digital, John Palfrey en Urs Gasser, hebben we het dan over de generatie die geboren is en opgroeit in het digitale tijdperk: de digital natives. Het boek is een uitgave van Berkman Center for Internet & Society at Harvard University and the Research Center for Information Law at the University of St. Gallen

Op de stapel met boeken over de zapp-, multitasking-, net-, Einstein-generatie plaatsen?.

Niet direct. Want de auteurs maken een cruciaal voorbehoud m.b.t deze ´brave new digital world´. En wel dat deze toekomst geen zekerheid is. Het is de huidige generatie die, uit angst voor de gevaren die het internet voor onze aanstormende jeugd in petto heeft, wel eens een streep door de rekening zou kunnen zetten.

There is a huge risk that we, as a society, will fail to harness the good that can come from these opportunities as we seek to head off the worst of the problems.

In de poging “erger te voorkomen” schuilt het gevaar van overcorrectie. De auteurs hebben een open oog voor de mogelijkheden van het digitale tijdperk maar vooral ook voor de rol die van ons ouders - de digital immigrants - gevraagd wordt. Het gaat er om kinderen aan de hand te nemen en op een verantwoorde manier vertrouwd te maken met deze mogelijkheden.

Vooral de overheid (en met name in Amerika) dreigt zich te beperken tot een eenzijdige repressieve strategie. En dat werkt net als met opvoeden: het verbieden verhoogt de aantrekkingskracht.    

Instead of emphasizing education and giving young people the tools and skills they need to keep themselves safe, our lawmakers talk about banning certain websites or keeping kids under eighteen out of social networks.

In Nederland wordt gelukkig genuanceerder gedacht over de mogelijkheden en gevaren van internet. Ook het onderwerp mediawijsheid wordt door de overheid in de persoon van minister Plasterk als opvoedkundig en onderwijskundig aandachtspunt serieus genomen. Hoewel we met het Expertisecentrum Mediawijsheid op de goede weg zijn, zijn we helaas nog niet zover als in Engeland (vergelijk mijn bericht over het Byron rapport’).

Our goal in this book is to present the good and the bad in context and to suggest things that all of us—parents, teachers, leaders of companies, and lawmakers—can do to manage this extraordinary transition to a globally connected society without shutting the whole thing down.

Ik denk dat we met dit boek een welkome aanvulling hebben in een reeks publicaties die ons helpt bij het bepalen van de juiste koers bij de opvoeding van digital natives.

Share This

First-of-its-kind study at the U of M uncovers the educational benefits of social networking sites

Volgens een onderzoek van de Universiteit van Minnesota hebben sociale netwerken als Facebook en MySpace een positieve invloed op het leren van studenten. Het onderzoek is gedurende een periode van 6 maanden uitgevoerd onder studenten tussen de 16 en 18 jaar van een twaalftal high schools in het Midwesten van Amerika.

Zie onderstaande filmpje voor een indruk van het onderzoek en een interview met Christine Greenhow. 

De zogenaamde ‘educational benefits’ waarover het onderzoek rapporteert hebben niet alleen betrekking op het leren omgaan met moderne technologie: ‘’…practicing the kinds of 21st century skills we want them to develop to be successful today.” Dat zal niet verbazen: een student die veel presenteert is wellicht na verloop van tijd een kei in het gebruik van powerpoint. Het gaat echter bij de ’21st century skills’  om meer dan de omgang met moderne technologie.

Studenten ontwikkelen volgens het onderzoek ook een positieve houding ten aanzien van het ontwikkelen en hergebruiken van content en zaken als online design en layout. Ook dit is niet verwonderlijk en misschien interessant als je de focus vooral legt bij studenten Beeld en media of andere kunstzinnige vakgebieden.

Het wordt pas interessant als Cristine Greenhow, onderzoekster van de universiteit, opmerkt dat studenten ook in actieve zin eigen creatieve producten (zoals poëzie en film) met elkaar delen en laten zien dat ze op een veilige en verantwoorde manier met informatie en technologie kunnen omgaan.

Een en ander bij elkaar optellend, lijkt het onderzoek er op te wijzen dat de ontwikkeling van digitale geletterdheid (ik spreek, net als Wilfred, liever van digitale geletterdheid) bevorderd wordt door de inzet van sociale netwerken.

Greenhow suggests that educators can help students realize even more benefits from their social network site use by working to deepen students’ still emerging ideas about what it means to be a good digital citizen and leader online.

Volgens Greenhow is het nu zaak dit bij docenten zodanig onder de aandacht te brengen dat ze de ‘academic and professional networking opportunities that the Web sites provide’ wederom bij studenten onder de aandacht brengen. Daarnaast kunnen docenten studenten ook verder helpen ‘foster and extend those skills‘.

Het onderzoek spreek tenslotte een onderzoek van Pew uit 2005 tegen. Studenten uit lagere economische klassen blijken niet anders uit het onderzoek te komen dan hun ‘wealthy counterparts’.

Share This